Małe kłamstewka – nie oszukujmy się

Prawdziwki

    Hej, witaj Poranku ucieszyłam się na jego widok, chociaż nie widzieliśmy się ledwie parę godzin, ale czy to sen głęboki sprawił, że czas wydał się bardziej odległy niż było w rzeczywistości.

    Może powód był zgoła inny, ale jakie to ma znaczenie, gdy radość  moja była prawdziwa, nie udawana, żadne kłamstewka małe czy duże nie wchodzą w tym przypadku w grę. Nie oszukuję, cieszę się z naszego spotkania.

Życiowy miszmasz

    Kręcę słowami tam i z powrotem zupełnie bez potrzeby, bo Poranek już w po pierwszym zdaniu pojął moją radość, więc wystarczy. Ale ja dalej przelewam z pustego w próżne, bo coś mi się wydaje, że temat udawania, małych kłamstewek i oszukiwania się tak jakoś bez echa przechodzi, jakby spowszedniał.

    Trochę mnie to dziwi, może powiesz że nie powinno, bo tyle już widziałam, przeżyłam, więc powinnam przywyknąć do pewnych rzeczy. Otóż nie przywykłam, bo kłamstwo to kłamstwo i nie ważne czy nazwiesz je małym, drobnym kłamstewkiem zwyczajnie nadal jest kłamstwem.

    Jak szkodliwa jest akceptacja kłamstwa widać bardzo wyraźnie w polityce, mamy obecnie u władzy ludzi, którzy przekroczyli  wszystkie granice. Patrząc na te grupę widać jak w pigułce wszystkie ludzkie przywary i grzechy jakby pod mikroskopem, powiększone po wielokroć. Nie będę ich omawiać po kolei, bo pewnie będzie jeszcze ku temu okazja, ale dzisiaj wezmę  z tego kosza zła - kłamstewko.

    Powszechnie uważa się że politycy kłamią, jeśli nawet gdzieś tam na początku było to bardzo negatywnie pojmowane, to po jakimś czasie przyblakło mało tego kłamstwo stało się jakby obowiązkowym atrybutem polityka. Czego akurat nie rozumiem, bowiem zachowanie tajemnicy, nie zobowiązuje do kłamstwa.

    Ale tak się przyjęło i etykietkę  z tym kłamstwem polityka dostała, a na polityków z przymrużeniem oka patrzymy. Okazało się że ta pobłażliwość grupy, która wybiera swojego przedstawiciela, tak rozzuchwaliła wybrańców, że nim się spostrzegliśmy mamy u steru kłamcę. Pewnie akceptując drobne kłamstewka nawet nikomu do głowy nie przyszło, że można kłamać prosto w oczy i być z tego dumnym. Bo kto by pomyślał żeby kłamstwo postawić na podium i oklaskiwać.

    Cóż w najczarniejszym scenariuszu życiowym, nikt takich planów nie snuje, chyba, że wchodzi na drogę przestępstwa i zło wcielone pisze ten scenariusz. Ale wiadomo, że za wszystko co stworzone na fałszu, oszustwie, kłamstwie, krzywdzie przyjdzie zapłacić wysoką cenę. Wiedzieli to nasi przodkowie, wystarczy zajrzeć do ludowych podań, bajek o religii nie wspomnę, bo jest nazbyt jaskrawym obrazem tego że stosowanie zasad moralnych wyznawcom wręcz nakazuje pod rygorem mąk piekielnych.

    Stało się , małe kłamstewka zdobyły szczyty i mamy ogląd upadku moralności to pewnie można przełknąć i powiedzieć trudno, kłamie to kłamie wiemy o tym więc nie wierzymy, ale to nie koniec jest jeszcze ciąg dalszy bowiem ta szkodliwa niebezpieczna mroczna energia ma swoje odzwierciedlenie w materialnym świcie, a to zaczyna dotykać już każdego dnia.

    Nie da się zamknąć oczu na materialne niedostatki dnia bo są namacalne i zderzenie fikcji z rzeczywistością mówi gromkim głosem, że to nie są kłamstewka, lecz kłamstwa dla których czas pobłażania już się skończył. W dzieciństwie słyszałam, że kłamstwo ma krótkie nogi, trudno było to pojąć, ale przyjęłam do wiadomości, że na tych krótkich nogach to daleko nie ucieknie, przed karą i szybko Cię złapią, a bęcki  nigdy nie były przyjemne. Kto z podwórkowym rozliczaniem się miał do czynienie to wie o czym mówię.

Prawda czy fałsz

    Można to łatwo sprawdzić, chociaż czasem zabawa w prawda czy fałsz, nie bywa przyjemna, ale czy oszukiwanie się jest lepsze? Czy życie w iluzji fałszu daje spełnienie, a może to tylko atrapa życia.

    Życiowa atrapa, która niczym wspaniałe grzybobranie w pięknym borze ukaże nam swoje dobra w zielonej gęstwinie, a gdy nazbieramy juz całe kosz dorodnych prawdziwków, okaże się po sprawdzeniu, że to tylko iluzja, bo mamy w koszu  Borowiki szatańskie grzyby mocno trujące.

Irena Majoch

188/365,